Hartworm is een bepaalde worm (Dirofilaria immitis) die kan voorkomen in het lichaam van uw hond.

Besmetting
Hartworm wordt overgebracht van hond tot hond via de bloedzuigende muskiet. Als een besmette hond gestoken wordt door een mug, zuigt deze bloed met microscopische kleine wormpjes, microfilarien. Deze microfilarien groeien door in de maag van de mug. De mug steekt een andere hond en brengt via de steek de microfilarien in het lichaam van deze hond. Via het bloed laten ze zich meevoeren naar het hart waar ze zich vastzetten, uitgroeien tot volwassenen en microfilarien produceren. Als er veel wormen in het hart zitten functioneert het niet meer goed en krijgt de hond klachten.

Aangezien de ziekte dus alleen via de muskiet overgebracht kan worden en deze niet in Nederland voorkomt, hoeft u niet bang te zijn dat uw hond de ziekte kan overbrengen op uw andere huisdieren.

Symptomen
Er treden klachten op doordat de wormen beschadigingen veroorzaken aan de wand van het hart en de grote longslagaders.

In het eerste stadium van de ziekte heeft de hond bijna geen symptomen. Het uithoudingsvermogen vermindert en er wordt een keertje gehoest. Later treden er ernstigere klachten op, zoals gewichtsverlies, leververgroting, vocht in de buikholte en ademhalingsproblemen. Bloedarmoede kan het gevolg zijn van beschadiging van rode bloedcellen en nierbeschadiging.

Als het hart ernstige beschadigingen oploopt, kan de hond uiteindelijk overlijden.

De huid van de hond heeft een sterke zoete doordringende geur en huidproblemen (zweren).

Diagnose
Bij klachten ga je natuurlijk naar de dierenarts.

De ziektesymptomen wijzen op een hartaandoening en op een foto van de borstholte worden vaak de verwijde longslagaders al gezien samen met vocht in de longen en een vergroot hart. Daarnaast kan de diagnose nauwkeuriger worden gesteld met behulp van een echografie, het maken van een ECG (Electro Cardiogram) en bloedonderzoek.

In bloeduitstrijkjes kunnen soms de kleine larfjes worden waargenomen en er bestaan sinds enkele jaren bloedtesten, die de aanwezigheid van larfjes kunnen aantonen.

Behandeling
Er is maar 1 behandelingsmethode. 37 dagen aspirine, 2x per dag gedoseerd op het lichaamsgewicht van de hond. Dit om het bloed te verdunnen. Dag 14 1 injectie immiticide gedoseerd op het lichaamsgewicht van de hond. De injectie wordt linksachter in de heupspier gespoten anderhalve centimeter naast de wervelkolom (lumbardo). Dag 15, dus 24 uur na de eerste spuit, de tweede injectie dit maal aan de rechterkant(lumbardo).

Uw hond zal gedurende zes a zeven uur na de injectie onrustig zijn, janken. Gedurende deze twee dagen de hond zo rustig mogelijk houden. Stress situaties vermijden en lange wandelingen, spelen enz. – niet doen.

Dag 30 een ibermactine injectie gedoseerd op het gewicht van de hond, subcultaan. Deze injectie is niet gevaarlijk. U hoeft geen bijzondere voorzorgsmaatregelen voor de hond te treffen.

Na de laatste injectie, nog zeven dagen aspirine. Daarna is de behandeling voltooid. De eerste twee injecties zijn voor de dilofilaria, de laatste injectie is voor de microfilaria.

Belangrijk: Aspirine, niet vergeten!